Wszechświat – ostatnia granica. Wzorem załogi Enterprise z kultowego „Star Treka”, współcześni naukowcy nieustannie eksplorują nieznane zakamarki kosmosu. Ich misja? Poszukiwanie nowych form życia, dziwnych zjawisk astrofizycznych i odpowiedzi na odwieczne pytanie: czy jesteśmy sami? A może po prostu jesteśmy… zagubieni w kosmosie? Brzmi dramatycznie? I bardzo dobrze – bo wszechświat to jedno wielkie widowisko z efektami specjalnymi, których nawet George Lucas by się nie powstydził.
Ciemna materia i ciemniejsza niewiedza
Choć brzmi jak tytuł kryminału autorstwa Agathy Christie, „ciemna materia” to jeden z najbardziej nieuchwytnych obiektów badań we współczesnej astronomii. Z jednej strony – nie świeci, nie emituje fal elektromagnetycznych, nie daje się złapać w żadne teleskopy, a mimo to… istnieje. Na tyle intensywnie, że bez niej nasza galaktyka rozleciałaby się jak przeterminowany sernik w transporcie. Ciemna materia stanowi aż 27% wszechświata, i choć wiemy, że coś „tam” jest, to nikt nie potrafi powiedzieć co. Ot, taka kosmiczna zagadka w stylu „Gdzie jest Wally?”, tylko że Wally jest niewidzialny i grawitacyjnie bardzo dominujący.
Wszechświat się rozszerza. Ale dokąd?
Pamiętasz balonik, który nadmuchujesz tak długo, aż… pęka i fetą ląduje w twojej zupie? Wszechświat działa podobnie – tylko bez tej części z zupą. Od czasu Wielkiego Wybuchu rozszerza się jak życiowe ambicje tuż po maturze. Dzięki teleskopowi Hubble’a wiemy, że galaktyki oddalają się od siebie, i to w zastraszającym tempie. A od niedawna – wbrew wszelkim przewidywaniom – ta ekspansja przyspiesza. Winowajcą jest tajemnicza ciemna energia, która stanowi aż 68% wszechświata i działa jak korek energetyczny w Red Bullu. Czy dojdzie do „Wielkiego Rozdarcia”, w którym wszystko po prostu się porozdziera na atomy? Cóż, naukowcy nie są zgodni. Ale jedno wiadomo – kierunek ekspansji to jedno wielkie pytanie bez odpowiedzi. I tak oto jesteśmy znowu zagubieni w kosmosie.
Czarne dziury: mniej czarne niż ci się wydaje
Stephen Hawking rzucił kiedyś kosmiczną bombę: czarne dziury mogą… parować. Tak, te gigantyczne odkurzacze wszechświata, które połykają nawet światło, nie są całkowicie nieśmiertelne. Emitują one tzw. promieniowanie Hawkinga i z czasem mogą się wyczerpać – trochę jak bateria w smartfonie, tylko trwa to miliardy lat. Ostatnie obserwacje z wykorzystaniem teleskopu Event Horizon dały nam pierwsze zdjęcie czarnej dziury – obraz niesłychanie nieostry, ale za to pierwszy w historii! To trochę tak, jakbyś zrobił selfie ciemnym ołówkiem w piwnicy – ale i tak genialne! W dodatku, istnieje teoria, że czarne dziury mogą być… bramami do innych wszechświatów. W takim przypadku, dosłownie jesteśmy zagubieni w kosmosie – i to w więcej niż jednym!
Kosmiczne mikroby i szansa na sąsiadów z Marsa
Jeśli nie UFO, to może przynajmniej UFM – Unikalne Formy Mikrobiologiczne? Eksploracje Marsa przez łaziki Curiosity i Perseverance przyniosły intrygujące wyniki: ślady dawnych koryt rzecznych, obecność metanu i cząsteczek organicznych. Czy Mars był kiedyś domem dla prostych form życia? Może dalej nim jest – tylko ukrytym w lodzie albo pod powierzchnią. Poza Marsem, księżyc Europy (ten Jowisza, nie Unii Europejskiej) ma ocean pod powierzchnią lodu, w którym mogłyby rozwijać się mikroorganizmy. Fani teorii spiskowych zacierają ręce, a astrobiolodzy mówią ostrożnie: „Obiecująco, ale nie przesądzajmy…”. No i gdzie my, biedne istoty z błękitnej planety, się odnajdujemy w tym mikrobiologicznym caffe latte wszechświata? Chyba znowu – zagubieni w kosmosie.
Nowe wszechświaty, stare problemy
Wielu fizyków, z pomocą teorii strun i innych przyjemnych dla mózgu koncepcji, sugeruje możliwość istnienia wieloświatów. Może nasz wszechświat to tylko jeden bąbelek w kosmicznej kąpieli wszechświatów, a gdzieś obok istnieje inny – z mówiącymi bananami albo bez grawitacji. Hipoteza wieloświatów nie ma jeszcze potwierdzenia, ale gigantyczny entuzjazm wśród naukowców rośnie, bo… czemu nie? W końcu, kiedy nie wiesz, co się dzieje w jednym wszechświecie, najlepiej założyć, że są ich miliony.
Fascynujące, nieprawdaż? Wszechświat to przestrzeń tak wielka i pełna tajemnic, że znalezienie końca internetu wydaje się przy tym proste jak zrobienie herbaty w mikrofali. Mimo tysięcy lat obserwacji, odkryć i misji kosmicznych, wciąż jesteśmy małymi ciekawskimi istotami wpatrzonymi w niebo i pytającymi: „Czy ktoś tam jest?”. Czy jesteśmy sami, czy może tylko nie umiemy jeszcze odczytać zaproszeń na galaktyczną imprezę? Jedno jest pewne – w całym tym kosmicznym chaosie, nadal jesteśmy nieco zagubieni… A może po prostu zagubieni w kosmosie.
Zobacz też: https://lifestylowyportal.pl/zagubieni-w-kosmosie-serial-ile-jest-odcinkow-zagubieni-w-kosmosie/